25. jun, 2020

Help mijn kind weet het niet meer!

Lieve allemaal,

Peinzend zit ik hier in mijn praktijkruimte en ik overdenk wat ik zag afgelopen week. En ook denk ik terug aan de gesprekken die ik had afgelopen dagen.

De rode draad die ik daarin zie, is vooral de onzekerheid bij jonge mensen. Mensen zo tussen de 10 en 20 jaar. Ik zeg bewust mensen. Ik zie het ook als mensen. Alleen hebben ze nog een onvolgroeid lichaam. Maar stuk voor stuk zijn het prachtige mensen. Op weg naar volwassenheid.

Maar wat ik merk en zie bij deze kinderen is een soort gelatenheid…  Een gevoel van, we zijn het kwijt! Wat is nou de zin van het leven? Wat doe ik hier nu eigenlijk? Ik mag zoveel niet, want het is niet veilig!! Ik mag niet sporten, ik mag niet knuffelen, ik mag niet met te veel mensen bij elkaar. Ja wat kan ik hier nou nog doen? Dan blijf ik maar op mijn kamer. Ik ben toch klaar voor dit schooljaar.. Hier op mijn kamer is het lekker veilig. Kan niemand aan mijn hoofd zeuren. Dit is mijn eigen domein. Hier hoef ik gewoon even helemaal niks.

Want ik begrijp niks van die grotemensenwereld! Waarom moet ik zoveel kennis in mijn hoofd proppen. Kennis waar ik later toch niks mee ga doen. Waarom is er geen ruimte om te ontdekken wat ik leuk vind om te doen?

Ik zie het zoveel om me heen. Jongeren die met deze vragen in hoofd zitten. Waar de gedachten maar rond blijven malen. Sommige ouders kiezen ervoor om hulp te zoeken. En dan krijgen deze kinderen een diagnose. Dat is prettig voor de ouders en de mensen eromheen. Ze begrijpen beter wat er aan de hand is en kunnen erover praten en kunnen eventueel oplossingen aandragen. Je begrijpt wel over welke diagnoses ik het heb. ADHD, depressie, autisme enz.

Maar hebben we weleens aan ons kind echt gevraagd en geluisterd wat dit voor hem of haar betekent? Hoe voelt het zich eronder? Wat ik veel om me heen zie en hoor, is dat de kinderen denken dat er iets mis is met ze. Dat ze ziek zijn. En dat idee, geeft nog meer negatieve gedachten over zichzelf. En eigenlijk voelen ze zich daardoor niet beter en niet gehoord.

Maar lieve mensen, volgens mij is er niets mis met deze kinderen!! Ze zijn alleen anders!! Hun hersenen werken anders. Daar is wetenschappelijk onderzoek naar gedaan en inderdaad is er gebleken dat deze kinderen anders prikkels verwerken. Maar hoe zou het zijn als we dit positief gaan gebruiken. Dat we gaan kijken wat deze kinderen nodig hebben? Ze pikken heel veel signalen uit de omgeving op. Sommige kinderen kunnen wel tot 8 km in de omtrek emoties en gedachten van andere mensen oppikken. Je kunt je voorstellen hoe vol het hoofd dan is! Logisch toch dat het kind zich afsluit om dit allemaal niet meer te hoeven merken?

En in deze tijd waarin zoveel gebeurd in de maatschappij is het voor deze kinderen nog lastiger. En wat nu? Wat kunt u uw kind geven, zodat het wat lichter wordt in hun hoofd?

Vanaf 7 juli bent u van harte welkom in mijn praktijk om een Bars sessie te ervaren. Een sessie maakt je hoofd lekker leeg. Je voelt je daarna op zijn minst alsof je een ontspanningsmassage hebt gehad. Maar het kan ook je hele leven veranderen. Een sessie van 1,5 uur is 66 euro. Mocht je na een week serieus niks hebben gemerkt of je omgeving heeft ook niks gemerkt? Dan is de sessie gratis. Je kunt een afspraak maken via e-mail: anitabulk@gmail.com

Tot snel in mijn praktijk.

Liefs Anita