27. jan, 2020

Hoe maken we de Aarde een stukje mooier?

Blog 1: Hoe maken we de Aarde een stukje mooier?

Vandaag heb ik gewandeld in het Lage Bergse Bos. Dit was tot voor kort een heerlijk gebied in Bergschenhoek. Het is een bosrijk gebied met veel water, en een kudde schotse hooglanders. Zo vaak als ik kan ga ik daar wandelen. Vooral door de weeks als het heerlijk rustig is.  Het is ook nog eens lekker dichtbij dus is een heerlijke uitvalsbasis om even lekker de natuur in te gaan.

Maar het kostte me vandaag veel moeite om positief te blijven. Het eerste wat ik zag toen ik uit de auto stapte, was een heel kaal stuk, met nog maar een enkele boom. Het voelde eenzaam. Er is namelijk een schimmelziekte, de Essentaksterfte, onder de Essen ontstaan. En uit voorzorg worden de Essen in het gebied gekapt. En het zijn er heel veel. Het ziet er nu kaal en troosteloos uit.

Ik zette me er overheen en ging met een positieve instelling weer verder. En daar stond aan de begin van het pad een bord. Het bord gaf aan waar er wordt gewerkt aan de A16. Een heel stuk van het gebied is opgeofferd zodat de verbinding A13/ A16 er kan komen. Ja want de economie moet wel doorgaan natuurlijk en met deze verbinding lossen we files op en gaat alles sneller. Ik werd nu toch wel een beetje opstandig. Waarom moeten we sneller en sneller? Vergeten we dan niet een heel belangrijk iets? Dat dit ten koste gaat van de natuur en dat wij mensen de natuur ook heel hard nodig hebben?

Ik ging niet verder mee in deze gedachtegang en liet mijn ogen dwalen naar het moois wat er wel was. Ik liet mijn voeten gaan, waar ze wilden gaan. Wel gaf ik de opdracht dat ik ongeveer 3 kwartier wilde lopen. Ik wilde ondanks wat ik had gemerkt eerder, genieten!! Genieten van de rust, de natuur en de energie die ik ervan krijg. Want ja, als sensitief persoon, heb ik het nodig dagelijks in de natuur te zijn. Daar kan ik mezelf zijn. Daar kan ik voelen dat ik een onderdeel ben van de natuur. Ik voel me dan verbonden met alles. Dat geeft me iedere keer weer een heel blij gevoel. Een gevoel dat ik leef en er mag zijn! De bomen, de vogels, het water. Het is er gewoon. Het heeft geen oordeel, het geeft geen zwaarte. En ook vandaag gebeurde dat. Ik liet me dus leiden waar mijn voeten wilde gaan.

Ik liep door een stuk waar nog geen bomen waren gekapt. En mijn blik werd als vanzelf naar een boom getrokken. Ik ging van het pad af en liep tussen de bomen door. Ik kwam bij de boom en boog mijn hoofd. Ik vroeg in mezelf, mag ik mijn handen op je stam leggen? En ik kreeg een ja, dus ik legde mijn handen zachtjes aan weerszijden van de stam. De ja voelt voor mij als een prettige tinteling aan de achterkant van mijn hoofd. Langzaam zakte ik met mijn voorhoofd tegen de stam, die was bedekt met zacht mos. Ik voelde energie stromen via mijn handen. Mijn handen en voorhoofd gingen tintelen. Ik kreeg een onrustig gevoel in mijn hoofd. Ik vroeg me af: Van wie is deze onrust? In een flits zag ik een beeld van een netwerk van bomen. Ze waren via hun wortels met elkaar verbonden en konden zo communiceren. Ik wilde helpen en vroeg om energie vanuit de aarde. Ik voelde energie stromen doordat mijn voeten gingen tintelen. Dit gevoel ging omhoog via mijn benen, romp, armen & handen. De energie ging via mijn handen naar de boom. Langzaam werd de onrust minder. De energiestroom werd minder. Toen ik mijn handen kouder voelde worden, liet ik de boom weer los. Ik bedankte de Aarde. Ik fluisterde nog even: de mensen die hebben besloten een groot deel van jullie te kappen weten niet beter. Maar jullie zijn sterk, het komt goed. Ik zal een stuk schrijven om mensen hiervan bewuster te maken.

En daarom schrijf ik deze blog!! Het netwerk van bomen is sterk genoeg om ziektes te overwinnen. Ja dat denk ik echt! Ze hebben alleen tijd en ruimte nodig dit ook gezamenlijk te doen. De bomen zijn samen met de Aarde krachtig genoeg dit te overwinnen. Wij mensen hoeven hier geen interventies te plegen. We mogen leren dit over te laten aan de natuur zelf. De Aarde is niet alleen een planeet, het heeft ook een eigen bewustzijn. Ik noem dit Moeder Aarde. En Moeder Aarde is enorm krachtig. Als wij met respect met Moeder Aarde omgaan, kunnen we er met zijn allen een prachtige wereld van maken. Wij mensen mogen en móéten ons hier bewust van gaan worden. Wij leven als gasten op de Aarde. Wij leven van de lucht en de grond. Dan is het ook van het grootste belang dat we de lucht en de grond gezond houden. De bomen houden de lucht gezond door CO2 op te nemen en zuurstof af te geven.

Het is nu tíjd om hier bewuster mee om te gaan.

Ik hoop dat ik met deze tekst jullie aan het denken zet. Daarbij doe ik een oproep: Als je bij alles wat je doet en besluit je afvraagt of je daarmee met respect met de Aarde omgaat en of dit bijdraagt aan een gezondere lucht en bodem, is het al een prachtige eerste stap. Welke bijdrage kan jij zijn?